W maju 2004 zmarła roku pani Marjorie Eileen Doris Courtenay-Latimer, odkrywczyni latimerii.

Choć urodziła się jako wcześniak (jako słabsze z bliźniąt) i w dzieciństwie była bardzo chorowita, dożyła sędziwego wieku 97 lat.
Była córką miejscowego zawiadowcy kolejowego. Od dziecka interesowała się przyrodą, zbierała okazy roślin i zwierząt. Była zdolną uczennicą w szkole, ale nie miała uniwersyteckiego wykształcenia. W wieku 24 lat została kustoszem działu przyrodniczego w nowopowstałym muzeum w południowoafrykańskim porcie East London (Oos-Londen).

Kiedy zaczynała pracę, zbiory muzeum składały się z zakonserwowanego prosięcia z sześcioma nogami, kilku wypchanych ptaków (były tak zarobaczone, że trzeba było je spalić) i kilkunastu rycin przedstawiających widoki okolicy oraz zuluskich wojowników.
Dzięki jej wytrwałej pracy, w tym rejsom na pokładzie trawlera Nerine (tego samego, który wyłowił pierwszy okaz latimerii), zgromadziła bogatą kolekcję fauny i flory regionu, a także eksponaty etnograficzne.
W 1973 roku otrzymała honorowy doktorat Uniwersytetu im. Rhodesa w Grahamstown.

Po przejściu na emeryturę spędziła 15 lat na farmie w Tsitsikamma i napisała książkę o florze regionu, a następnie zamieszkała ponownie w East London, obok domu swego dzieciństwa, malując i rzeźbiąc.