W jednym z ostatnich numerów Nature ukazał się artykuł Cheng'a i współpracowników1 dotyczący badań nad dwoma niezwykłymi okazami zauropterygów z gatunku Keichousaurus hui Young, 1958 ze środkowotriasowych osadów Chin.

Oba opisywane okazy to kompletne szkielety ciężarnych samic, we wnętrzu których można rozpoznać zarodki młodych.

To odkrycie pozwala na wnioskowanie co do sposobu narodzin wszystkich zauropterygów.

Dotychczas zazwyczaj mówiło się o jajorodności w tej grupie zwierząt. Plezjozaury, przykładowo często przedstawiane są na ilustracjach na podobieństwo olbrzymich żółwi wypełzających na plażę.

Obecność żyworodności u triasowych pachypleurozaurów (grupa do której należą dwa wspomniane okazy) świadczy jednak, że przejście do żyworodności wyewoluowało dość szybko i najprawdopodobniej takie zwierzęta, jak plezjozaury w ogóle nie musiały wychodzić na ląd.
Potwierdzają to analizy szkieletowe.

Co więcej, rozpoznanie dzięki zarodkom, że mamy do czynienia z samicami, pozwala nam też na identyfikację płci u innych gatunków pachypleurozaurów.
Wśród tej grupy od dawna wyróżniano dwa morfotypy, ale dotychczas nie było wiadomo, któremu przypisać którą płeć.
Dzięki chińskim znaleziskom, teraz to możliwe.

Cheng et al. 2004. Triassic marine reptiles gave birth to live young. Letters to Nature. Nature 432: 383-386. (18.XI.2004).

Dawid Mazurek