ewolucja Artykuly

   wprowadzenie
   blog
   artyku³y
      Teoria
      Biogeneza
      Filozofia
      Geologia
      Paleontologia
      Antropogeneza
      Genetyka
      Faktoidy
      Archiwum KS
      Behawior
      Modelowanie
   kreacjonizm
   e-WWWolucja
   forum
   literatura
   ludzie
   s³owniczek
   varia
   mapa serwisu
   English info

szukaj w serwisie



S³owa kluczowe: antropogeneza, powstanie czlowieka, ewolucja

Ewolucja naczelnych

Katarzyna Kaszycka   
30.X.2004    

 2  


Ma³py pierwszej po³owy miocenu mia³y wielko¶æ zró¿nicowan± (od 3,5 kg do 50 kg) i ¿y³y w zró¿nicowanym ¶rodowisku strefy miêdzyzwrotnikowej - od równikowych lasów deszczowych do laso-sawanny. Najlepiej dzi¶ znane (a wówczas najszerzej rozprzestrzenione) s± afrykañskie wczesnomioceñskie prokonsule (Proconsulidae), które wywodz± siê z oligoceñskich propliopiteków.
Prokonsule mia³y delikatn± budow± czaszki, równej d³ugo¶ci koñczyny dolne i górne (co ¶wiadczy o czworono¿nej lokomocji) i nie mia³y ogona; morfologia ich zêbów trzonowych wskazuje na owoco¿erno¶æ. Te kopalne ma³py by³y kiedy¶ ³±czone ze wspó³czesnymi ma³pami cz³ekokszta³tnymi (g³ównie na podstawie rozmiarów cia³a i wystêpowania geograficznego).
Obecnie pozycjê systematyczn± prokonsuli uwa¿a siê za niezbyt jasn±. Z ca³± pewno¶ci± nie s± one bezpo¶rednimi przodkami ¿adnej z ¿yj±cych ma³p cz³ekokszta³tnych.

Proconsul africanus Proconsul africanus

Pocz±wszy od ¶rodkowego miocenu ma³py w±skonose znane s± te¿ z Europy i Azji. Do grupy ma³p cz³ekokszta³tnych zalicza siê: (1) euro-azjatyckie pliopiteki (Pliopithecidae), przypominaj±ce gibony w cechach twarzy i wielko¶ci cia³a, ale ju¿ nie w sposobie lokomocji, (2) europejskie oreopiteki (Oreopithecidae) - charakteryzuj±ce siê osobliw± mieszank± cech (wczesnych ma³p oligoceñskich, ma³p zwierzokszta³tnych, cz³ekokszta³tnych i hominidów), niezwyk³ymi zêbami i - byæ mo¿e - nadrzewn± dwuno¿no¶ci± oraz (3) pongidy (Pongidae), rodzina, do której tradycyjnie zalicza siê ¿yj±ce wielkie ma³py cz³ekokszta³tne.
Kopalne pongidy (stanowi±ce w pó¼niejszym miocenie a¿ ok. 1/3 wszystkich gatunków ma³p Starego ¦wiata) to m.in.: europejskie driopiteki (których powi±zania ewolucyjne nie s± jasne) i azjatyckie siwapiteki i gigantopiteki. Siwapiteka uwa¿a siê za przodka wspó³czesnego orangutana oraz najwiêkszego z kiedykolwiek ¿yj±cych naczelnych - gigantopiteka (naziemnego, czworono¿nego ro¶lino¿ercê), który wymar³ dopiero ok. 1 mln lat temu.

Historia ewolucyjna szympansów i goryli tworzy jedn± z najwiêkszych luk. Wszystkie znane kopalne formy mioceñskich afrykañskich ma³p s± zbyt prymitywne, aby byæ prawdopodobnym ostatnim przodkiem ¿yj±cych afrykañskich wielkich ma³p cz³ekokszta³tnych, z wyj±tkiem odkrytego w ostatnich latach samburupiteka z Kenii (datowanego na 9,5 mln lat). W nim w³a¶nie w tej chwili upatruje siê wspólnego przodka afrykañskich wielkich ma³p cz³ekokszta³tnych i hominidów. Dawniej za przodka hominidów uwa¿ano mioceñskiego ramapiteka sprzed 14 mln lat. Obecnie pogl±d ten nie tylko zosta³ odrzucony, ale tak¿e ramapiteka nie wyró¿nia siê ju¿ w systematyce jako odrêbnego rodzaju (wiêkszo¶æ znalezisk ramapiteka zaliczono do siwapiteków).

Pan troglodytes szympans, Pan troglodytes






autorzy:      Katarzyna Adamala       Karol Sabath