W ciągu ostatnich kilkudziesięciu lat nastąpił olbrzymi postęp dziedziny, której podwaliny położył Grzegorz Mendel jeszcze w czasach Darwina, ale dopiero w XX wieku nastąpił jej rozkwit.
Jedną z dziedzin biologii, która najwięcej na tym skorzystała, jest biolgia ewolucyjna. Darwin nie miał pojęcia o mechanizmach dziedziczenia. Dopiero w połowie XX wieku doszło do integracji genetyki z darwinowską teorią doboru naturalnego - powstała tzw. syntetyczna teoria ewolucji (neodarwinizm).

Postęp technik genetycznych umożliwił sekwencjonowanie i porównywanie genomów różnych organizmów. Porównania te służą do określania stopnia pokrewieństwa między organizmami, obok wcześniej stosowanych porównań fizjologicznych i anatomicznych.
Umiejętność określania tempa ewolucji genomów bezpośrednio przełożyła się na badania tempa ewolucji gatunków. Analizy genetyczne wspomogły też poznawanie historii biogeograficznej współczesnych populacji.

Poznanie mechanizmów dziedziczenia doprowadziło między innymi do największej chyba rewolucji w podejściu do ewolucji od czasu Darwina - sformułowania hipotezy samolubnego genu, spopularyzowanej przez Richarda Dawkinsa.
Genetyka zainspirowała nowe spojrzenie na wszystkie etapy ewolucji: od opracowania nowej hipotezy powstania życia do "odnalezienia" prawdopodobnej przodkini współczesnego człowieka.

Artykuły w tym dziale:

~> Genetyczne podłoże zmian ewolucyjnych
~> Adaptacja motorem ewolucji (pdf)
~> Genetyka- sojusznik ewolucjonizmu
~> Genetyka- wróg kreacjonizmu
~> Pojedyncza mutacja prowadzi do powstania nowej cechy

Pokrewne artykuły w innych działach:

~> Świat RNA