"Dowód" nr 9: Pierścienie Saturna są niestabilne, co wskazuje że mają mniej niż million lat.

9. Jeśli pierścienie Saturna mają mniej niż million lat, to co z tego? Planeta wciąż może istnieć miliardy lat, jeśli jej pierścienie utworzyły się później. Najnowsze badania sugerują że pierścienie nie mają więcej niż 100 milionów lat (Discover, kwiecień 1994, str. 86-91).

W swoim piątym wideoseminarium, "The Hovind Theory," Dr. Hovind pokrótce wskazuje naturę powyższej niestabilności.
Zdumiewające, twierdzi on iż pierścienie Saturna wciąż się rozszerzają, opierając się na rozmiarze cząstek w połączeniu z efektem Poyntinga-Robertsona!
Jednakże efekt ten dotyczy drobin orbitujących wokół Słońca, nie zaś cząstek orbitujących wokół Saturna! Co więcej, większość cząstek tworzących pierścień są rozmiarów śnieżnej piguły - o wiele za dużo by zadziałał efekt Poyntinga-Robertsona (Chaisson and McMillan, 1993, str.290).

Być może argument Hovinda jest rozszerzoną wersją argumentacji Slushera, z 1980 roku (ICR Technical Monograph #9, Age of the Cosmos).

Twierdzi on iż w 1852 roku astronom Otto Struve zanotował iż obserwacja pierścieni Saturna w okresie od 1657 do 1851 wskazuje na wzrost zarówno ich szerokości jak i rozmiarów szczeliny między planetą a wewnętrzną krawędzią pierścienia B. Zmiany zostały zinterpretowane jako oznaczające że układ pierścieni ulega szybkiemu rozwojowi i nie osiągnął jeszcze stanu równowagi... Steven I. Dutch ocenił argumenty Slushera i zakwestionował jego interpretację argumentów jako zmianę w szerokości pierścieni i dystansu do planety. [1982, pp.31-32].
Szkice Huygensa z1659 oraz Cassiniego z 1676, według Dutcha, wskazują te same proporcje pierścieni jakie są obserwowane obecnie. Mając na uwadze niewielką jakość wczesnych teleskopów oraz bylejakość szkiców, żadnej znaczącej zmiany nie można wywnioskować z pewnością. Dutch podsumował to komentarzem iż "pozycja współcześnych kreacjonistów opiera się na wadliwych danych i błędnym rozumowaniu i po prostu nie ma nic wspólnego z wiekiem Saturna " (p.32).
(Strahler, 1987, str.145-146)

     ~~> "Dowód" nr 1 - Słońce się kurczy
     ~~> "Dowód" nr 2 - Tempo akumulacji pyłu kosmicznego
     ~~> "Dowód" nr 3 - Istnienie komet krótkookresowych
     ~~> "Dowód" nr 4 - brak skamielin meteorytów
     ~~> "Dowód" nr 5 - Księżyc się oddala
     ~~> "Dowód" nr 6 - Księżyc zawiera nietrwałe izotopy
     ~~> "Dowód" nr 7 - Efekt Poyntinga-Robertsona
     ~~> "Dowód" nr 8 - Kurczenie się gromad gwiezdnych
     ~~> "Dowód" nr 9 - Pierścienie Saturna są niestabilne
     ~~> "Dowód" nr 10 - Jowisz oraz Saturn gwałtownie stygną