Bartek Świderski myli się obwieszczając, że teoria ewolucji została zawetowana przez paleontologię, genetykę, statystykę i biochemię. Kreacjonizm pozostaje pseudonauką służącą apologetyce religijnej.

Łamy Nowej Fantastyki są właściwym miejscem dyskusji o fenomenie "naukowego kreacjonizmu".
To fascynujący (także dla socjologa, panie Bartku J) przykład rozpropagowania "świata równoległego", czy też "rzeczywistości alternatywnej". Garstka motywowanych religijnie autorów, wsparta organizacyjnie przez sieć setek radiostacji chrześcijańskich, masowe mityngi i literaturę, a także internet, skutecznie kreuje (wśród laików) kompletnie zdeformowany obraz współczesnego stanu nauk przyrodniczych - i nie tylko).

1. Nauka dawno odrzuciła ewolucjonizm?

O ile początki życia czy dzieje ewolucyjne poszczególnych grup organizmów są poznawalne jedynie pośrednio i niekompletnie, o tyle stan poglądów współczesnych nauk przyrodniczych jest łatwy do sprawdzenia - wystarczy udać się do dowolnej biblioteki naukowej lub internetowej bazy danych zawartości czasopism naukowych - od Science czy Nature po specjalistyczne pisma z wąskich dziedzin.
Prostym sprawdzianem tezy, czy istotnie ewolucjonizm został odrzucony przez paleontologię, genetykę i biochemię (a kreacjoniści często atakują także kosmologię, astronomię, geologię i inne dziedziny), jest zawartość literatury fachowej z tych dziedzin. Radzę się przekonać osobiście. Takie kwerendy pokazują nieodmiennie śladowe poparcie dla kreacjonizmu wśród specjalistów z poszczególnych dziedzin nauk przyrodniczych.