Analiza bazy danych zawartości 4000 czasopism naukowych za lata 1978-1981 pod kątem publikacji zawierających słowa kluczowe związane z kreacjonizmem przyniosła 18 publikacji (często krytycznych) nt. kreacjonizmu, które okazały się listami do redakcji, recenzjami itp., a nie artykułami naukowymi.

Analiza publikacji autorów podawanych jako czołowe autorytety przez kreacjonistów objęła 52 pozycje ich autorstwa - żadne nie podważało empirycznie teorii ewolucji, mieszcząc się w normalnym nurcie nauki.

Kreacjoniści, zapytani o powód, dla którego literatura naukowa zadaje kłam ich tezie o intelektualnej śmierci darwinizmu, zwykle szermują argumentem, że wynika ze spisku i wszechogarniającej cenzury.
Jednak ze 135 000 publikacji złożonych w latach 1980-1983 do redakcji 68 czasopism naukowych najbardziej potencjalnie przyciągających kreacjonistów, tylko 18 było napisanych z pozycji kreacjonistycznych (i zwykle przez amatorów; zostały odrzucone z powodu niespójnej i naiwnej argumentacji).
Scott E.C., Cole H.P. 1985. The elusive basis of creation "science". Quarterly Review of Biology; 60: 21-30

Jeśli chodzi o nowe wcielenie kreacjonizmu (ID, od intelligent design, czyli inteligentny projekt), analogiczne badanie przeprowadzone przez zoologa G.W. Gilchrista z University of Washington przyniosło następujące wyniki [liczba publikacji o ID/ewolucji]:
BIOSIS (lata 1991-97) [1/ 68 832];
Expanded Academic Index (1989-97) [30:14 298];
Life Sciences Collection (1982-97) 1/ 45 963];
Medline (1990-97) [1/29 228];
Science Citation Index (1992-95) [4/10 333];

Warto przy tym mieć na uwadze, że większość biologów czy geologów piszących teksty zgodne z ewolucyjnym nie podaje słowa ewolucja wśród kilku słów kluczowych charakteryzujących zawartość artykułu, bo uważają to za oczywiste, tak jak nie każdy fizyk opisujący zjawiska zgodne z istnieniem grawitacji uwzględnia grawitację jako słowo kluczowe).

Spośród wyłowionych 37 publikacji nt. ID większość okazała się albo artykułami na temat programowania, inżynierii itp., a pozostałe 8 - recenzjami i dyskusjami na temat książek dotyczących kreacjonistycznego ID.
Podobne wyniki dały najnowsze kwerendy historyka nauki Barbary Forrest i fizyka Kraussego.

Domagając się nauczania kreacjonizmu w szkołach, Johnatan Wells i Stephen C. Meyer przedłożyli niedawno radzie oświatowej stanu Ohio listę 44 publikacji naukowych, które jakoby podważają oficjalny paradygmat ewolucjonizmu. Redakcja Scientific American dotarła do autorów 34 z tych publikacji i żaden nie zgodził się z taką interpretacją - większość twierdziła wręcz, że ich wyniki stanowią potwierdzenie teorii ewolucji (Scientific American VII/2002: 10).

Tak więc kreacjonizm, nawet w wersji najbardziej unaukowionej, ma praktycznie zerowe poparcie empiryczne i wśród czynnych zawodowo naukowców (porównywalne zapewne z poparciem dla innych "alternatywnych nauk"), a kreacjoniści jak zwykle mijają się z prawdą.

Zob. też www.cs.colorado.edu