Europejskie Towarzystwo Biologii Ewolucyjnej [eseb.org] powstało w roku 1987.

Jubileuszowy, X zjazd ESEB [eko.uj.edu.pl/eseb/] po raz pierwszy odbył się w Polsce.

Frekwencja była rekordowa - wcześniejsze spotkania, odbywające się co dwa lata w różnych miastach europejskich, skupiały zwykle 500-700 uczonych (poprzedni rekord należał do Barcelony - 900 uczestników).
Tymczasem w dniach 15-20 sierpnia do Krakowa zjechało ponad 1100 naukowców - w tym bardzo wielu młodych badaczy - studentów i doktorantów (chętnych było jeszcze więcej, ale ze względu na ograniczenia liczby miejsc wstrzymano rejestrację już wiele miesięcy przed terminem).

Napływający nie tylko z Europy uczestnicy kongresu rejestrowali się w zabytkowym Collegium Novum Uniwersytetu Jagiellońskiego.
Przed rozpoczęciem obrad odbył się "wieczorek zapoznawczy" w Muzeum Przyrodniczym Instytutu Systematyki i Ewolucji Zwierząt PAN.
Goście mogli między innymi zobaczyć przygotowaną przez autorów serwisu Ewolucja.org wystawę o antropogenezie (której główną atrakcją była "Lucy" wypożyczona z Muzeum Ewolucji w Warszawie oraz o biogenezie, ze zrekonstruowaną aparaturą do abiogennej syntezy aminokwasów użytej w słynnym eksperymencie Stanleya Millera sprzed półwiecza (fot. z autorką projektu aparatury).

Wystawa ta stanowi zwiastun większej wystawy ewolucyjnej przygotowywanej na listopad bieżącego roku.

Ponieważ nie zostało ukończone na czas Collegium Maximum UJ, gdzie pierwotnie planowano zorganizować kongres, obrady odbywały się w dwóch miejscach. Posiedzenia i wykłady plenarne odbywały się w sali kina "Kijów". Osoby, dla których zabrakło miejsca na olbrzymiej widowni, mogły śledzić wystąpienia we foyer, gdzie przygotowano dodatkowe ekrany, nagłośnienie i miejsca siedzące. Wielu wolało jednak siedzieć na schodach widowni.
Tematyka wykładów plenarnych obejmowała m.in. kształtowanie się złożoności genomu, ewolucję złożonych cykli życiowych pasożytniczych płazińców czy mechanizmy tworzenia i utrzymywania się społeczeństw owadzich.
Żywą dyskusję wzbudził wykład Mary Jane West-Eberhard, prezentujący jej poglądy na niedocenianą (w porównaniu z genami) rolę plastyczności fenotypowej w wytyczaniu kierunku ewolucji; wielkim zainteresowaniem cieszyła się też jej książka na ten temat.

Oprócz porannych wykładów, w kinie odbył się też wieczorny wykład im. Johna Maynarda Smitha, który wygłosił laureat nagrody tegoż imienia, Daven Presgraves z University of Rochester - prezentując wyniki swych badań nad samolubnymi genami i genami sprzyjających specjacji u muszki owocowej (jako modelowy organizm, drozofila była zresztą bohaterką wielu wystąpień sympozjalnych).

Spod kina uczestnicy przejeżdżali specjalnymi autobusami do III campusu Uniwersytetu Jagiellońskiego, gdzie uczestniczyli w 29 sesjach tematycznych odbywających się równolegle w auli Wydziału Biologii i 5 salach wykładowych.

Podczas kongresu wygłoszono ogółem ponad 300 referatów. Sesji pod hasłem "Wielkie przełomy w ewolucji" przewodniczył np. Eors Szathmary z Uniwersytetu Budapeszteńskiego, współautor książki o tej tematyce wydanej także po polsku.

Ponadto w jednej z dużych sal i na kilku korytarzach rozwieszono ponad 500 posterów przedstawiających wyniki badań z najrozmaitszych dziedzin - od symulacji matematycznych i genetyki po ekologię ewolucyjną, pogrupowane według tematów sesji.