Urodził się w 1744 roku we Francji.

Początkowo zajmował się botaniką i chemią; prowadził badania flory Francji. Później zajął się bezkręgowcami; jako pierwszy przeprowadził podział zwierząt na kręgowce i bezkręgowce, rozróżniając przy tym 10 gromad bezkręgowców.

Sformułował pierwszą naukową teorię ewolucji (zwaną teorią transmutacji, lamarkizmem).
Przedstawił ją w 1809 roku w dziele Filozofia zoologii.

Obecnie teoria ta ma znaczenie jedynie historyczne; warto jednak zwrócić uwagę na jej niezwykłe nowatorstwo: Lamarck jako pierwszy docenił znaczenie zależności organizmów żywych od środowiska.
Jego teoria zakładała ciągłe powstawanie prymitywnych form życia z materii nieożywionej; natomiast z prostych organizmów, dzięki ich dążeniu do lepszego dostosowania się do otaczających warunków oraz wpływu środowiska, wciąż powstają formy bardziej złożone. Lamarck postulował też, iż ewolucyjne zmiany dziedziczone są przez potomstwo.

Lamarck jest też autorem terminu biologia.

Zmarł w 1829 roku.

Jego najważniejsze dzieła to:
Histoire naturelle des animaux sans vertebres (1815-1829)
Filozofia zoologii (1809)

Szczegółowy życiorys tego uczonego można znaleźć na stronie Lamarck.
W linkotece naszego serwisu poświęcilismy też specjalny dział witrynom o historii myśli ewolucyjnej.